Επιχειρώντας να κάνω μία πρώτη εκτίμηση της πολιτικής κατάστασης μετά και την συμφωνία για συγκρότηση νέας κυβέρνησης με πρωθυπουργό μάλλον τον Λουκά Παπαδήμο, θα έλεγα ότι οι απόλυτα κερδισμένοι από τις εξελίξεις είναι δύο: αφενός ο ΓΑΠ και αφετέρου το εγχώριο και ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.
Ο Παπανδρέου τη προηγούμενη εβδομάδα πήρε τα ρίσκα του και βγήκε νικητής. Αρχικά, έθεσε μονομερώς ζήτημα εξόδου από το ευρώ. Με αυτή τη κίνηση απείλησε –με σειρά προτεραιότητας- (α) τη κοινοβουλευτική του ομάδα (β) τον Σαμαρά και (γ) τους έλληνες πολίτες: ο κίνδυνος άμεσης χρεοκοπίας και επιστροφής στη δραχμή σε συνδυασμό με την εγγύηση του ΓΑΠ ότι θα αποσυρθεί από την πρωθυπουργία, είχε ως αποτέλεσμα τη στήριξη του από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και τη θριαμβευτική αποχώρηση του από το Κοινοβούλιο και –επί της ουσίας- από την ελληνική πολιτική ζωή. Με τη πρόταση του για σχηματισμό μίας νέας κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» που θα επικύρωνε τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου και θα διασφάλιζε τη παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, ο Παπανδρέου έφερε σε αδιέξοδο τον Σαμαρά, ο οποίος δε μπορούσε παρά να συμφωνήσει για την αναγκαιότητα της νέας δανειακής σύμβασης. Άλλωστε, εάν δεν συναινούσε, ο Σαμαράς πιθανόν να χρεωνόταν όχι μόνο την άμεση χρεοκοπία της χώρας αλλά και τη κατάρρευση του πολιτικού συστήματος.
Μετά και τη χθεσινοβραδινή συμφωνία μεταξύ Παπανδρέου και Σαμαρά, ο δεύτερος είναι πλέον και επισήμως συνένοχος στο σκηνικό διάλυσης που έχει στηθεί. Οι αντιπολιτευτικές του κορώνες για «απώλεια της εθνικής κυριαρχίας» πήγαν στράφι. Ο Σαμαράς ξεμπροστιάστηκε, υποχώρησε μπροστά στις πιέσεις του γαλλογερμανικού Διευθυντηρίου και συμφώνησε να τηρηθεί το ντροπιαστικό για την Ελλάδα, «Μνημόνιο 3». Από σήμερα, τα πυρά της κοινωνίας δεν θα στρέφονται ενάντια μόνο στον ΓΑΠ και τους υπουργούς του: οιμέρες που έρχονται για τη κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ και τον Αντώνη Σαμαρά θα είναι δύσκολες. Οποιαδήποτε ελπίδα είχε για να αποκτήσει αυτοδυναμία στις προσεχείς εκλογές έχει εξανεμιστεί. Ταυτόχρονα, ο Παπανδρέου αποχωρεί από τη πολιτική σκηνή ως ένας «μαχητής» που πάλεψε να σώσει τη χώρα αλλά δεν άντεξε να σηκώσει το βάρος της σωτηρίας της Ελλάδας. Η διακυβέρνηση της χώρας περνάει πλέον σε ένα «υπερκομματικό» πρόσωπο που θα εφαρμόσει τις αποφάσεις που πάρθηκαν από τη Μέρκελ και Σαρκοζί για να διασωθούν οι τράπεζες και το ευρώ.
Ποιος είναι ο Λουκάς Παπαδήμος
Ο φερόμενος ως νέος πρωθυπουργός, Λουκάς Παπαδήμος, είναι το ιδανικό πρόσωπο για να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα του ελληνικού και ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Σπούδασε στο ΜΙΤ, πέρασε ως οικονομικός εμπειρογνώμονας από την αμερικανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα και το 1985 επέστρεψε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη για να πάρει υψηλόβαθμες θέσεις σε τραπεζικά ιδρύματα. Το 1993 έγινε υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και από το ’94 διοικητής της. Παραιτήθηκε το 2002 προκειμένου να αναλάβει χρέη αντιπροέδρου στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Έφυγε από το πόστο του το 2010 για να διατελέσει άμισθος οικονομικός σύμβουλος του Παπανδρέου. Φέρεται να είναι -όπως και τα περισσότερα ηγετικά στελέχη του χρηματοπιστωτικού συστήματος αλλά και αρκετά μέλη της ελληνικής αστικής τάξης- μέλος της λέσχης Bilderbeng.
Η -από τα πάνω- τοποθέτηση του ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, εάν επιβεβαιωθεί, θα είναι μία στρατηγική κίνηση που θα εξυπηρετεί αποκλειστικά τα τραπεζικά συμφέροντα. Ο Παπαδήμος είναι ο άνθρωπος των αγορών: οικονομολόγος, τραπεζίτης, τεχνοκράτης, άνθρωπος με διασυνδέσεις από την ΕΚΤ μέχρι τη Goldman Sachs. Είναι το ιδανικό πρόσωπο για να εγγυηθεί την εφαρμογή όσων έχουν αποφασιστεί από την Ευρώπη για να διασωθούν τα ελληνικά ομόλογα που κρατούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες.
Η κυβέρνηση του δεν θα αποφασίζει, απλά θα εκτελεί και θα έχει ως βασικό της στόχο την επικύρωση των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου: αυτό που δεν μπόρεσε να κάνει ο ΓΑΠ λόγω της κοινοβουλευτικής ανταρσίας και των πολιτικών συνθηκών, θα το κάνει η κυβέρνηση «εθνικής ενότητας».
Ιδανικές οι πολιτικές εξελίξεις για την Αριστερά
Χθες το βράδυ, τα ΜΜΕ ανέφεραν ότι η προβλεπομένη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό την προεδρία του Κ. Παπούλια ματαιώθηκε λόγω της άρνησης του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ να παρευρεθούν. Τα δύο κόμματα της Αριστεράς είναι οι μοναδικοί πολιτικοί χώροι με εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο που δεν στηρίζουν τη νέα κυβέρνηση. Το ΛΑΟΣ από το χθεσινό απόγευμα ζητωκραύγαζε για το σχηματισμό της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» και απορούσε γιατί δεν είχε γίνει νωρίτερα, η Μπακογιάννη δεν έχει πρόβλημα ενώ η Δημ.Αρ. διά στόματος Φώτη Κουβέλη δήλωσε ότι ναι μεν δεν θα συμμετάσχει στη κυβέρνηση αλλά «υπό προϋποθέσεις» θα μπορούσε να τη στηρίξει.
Όπως όλα δείχνουν έχει δημιουργηθεί ένα ενδιαφέρον δίπολο μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ/ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΛΑΟΣ, ΔΗΣΥ και ΔΗΜΑΡ. Συνήθως, τα δίπολα ευνοούν και τις δύο πλευρές και κυρίως τον πιο αδύναμο. Στο άμεσο μέλλον, το σύστημα θα χτυπήσει με όποιο τρόπο μπορεί τα δύο κόμματα της Αριστεράς. Καθήκον της Αριστεράς είναι να μην παρακολουθήσει παθητικά τις εξελίξεις, να πάρει θέση και να δημιουργήσει μία ασπίδα προστασίας, κάτω από την οποία θα μπορεί να βρει καταφύγιο η κοινωνία. Η μάχη για τη διακυβέρνηση της –σχεδόν- χρεοκοπημένης Ελλάδας έχει μόλις αρχίσει.
Ο Παπανδρέου τη προηγούμενη εβδομάδα πήρε τα ρίσκα του και βγήκε νικητής. Αρχικά, έθεσε μονομερώς ζήτημα εξόδου από το ευρώ. Με αυτή τη κίνηση απείλησε –με σειρά προτεραιότητας- (α) τη κοινοβουλευτική του ομάδα (β) τον Σαμαρά και (γ) τους έλληνες πολίτες: ο κίνδυνος άμεσης χρεοκοπίας και επιστροφής στη δραχμή σε συνδυασμό με την εγγύηση του ΓΑΠ ότι θα αποσυρθεί από την πρωθυπουργία, είχε ως αποτέλεσμα τη στήριξη του από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και τη θριαμβευτική αποχώρηση του από το Κοινοβούλιο και –επί της ουσίας- από την ελληνική πολιτική ζωή. Με τη πρόταση του για σχηματισμό μίας νέας κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» που θα επικύρωνε τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου και θα διασφάλιζε τη παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, ο Παπανδρέου έφερε σε αδιέξοδο τον Σαμαρά, ο οποίος δε μπορούσε παρά να συμφωνήσει για την αναγκαιότητα της νέας δανειακής σύμβασης. Άλλωστε, εάν δεν συναινούσε, ο Σαμαράς πιθανόν να χρεωνόταν όχι μόνο την άμεση χρεοκοπία της χώρας αλλά και τη κατάρρευση του πολιτικού συστήματος.
Μετά και τη χθεσινοβραδινή συμφωνία μεταξύ Παπανδρέου και Σαμαρά, ο δεύτερος είναι πλέον και επισήμως συνένοχος στο σκηνικό διάλυσης που έχει στηθεί. Οι αντιπολιτευτικές του κορώνες για «απώλεια της εθνικής κυριαρχίας» πήγαν στράφι. Ο Σαμαράς ξεμπροστιάστηκε, υποχώρησε μπροστά στις πιέσεις του γαλλογερμανικού Διευθυντηρίου και συμφώνησε να τηρηθεί το ντροπιαστικό για την Ελλάδα, «Μνημόνιο 3». Από σήμερα, τα πυρά της κοινωνίας δεν θα στρέφονται ενάντια μόνο στον ΓΑΠ και τους υπουργούς του: οιμέρες που έρχονται για τη κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ και τον Αντώνη Σαμαρά θα είναι δύσκολες. Οποιαδήποτε ελπίδα είχε για να αποκτήσει αυτοδυναμία στις προσεχείς εκλογές έχει εξανεμιστεί. Ταυτόχρονα, ο Παπανδρέου αποχωρεί από τη πολιτική σκηνή ως ένας «μαχητής» που πάλεψε να σώσει τη χώρα αλλά δεν άντεξε να σηκώσει το βάρος της σωτηρίας της Ελλάδας. Η διακυβέρνηση της χώρας περνάει πλέον σε ένα «υπερκομματικό» πρόσωπο που θα εφαρμόσει τις αποφάσεις που πάρθηκαν από τη Μέρκελ και Σαρκοζί για να διασωθούν οι τράπεζες και το ευρώ.
Ποιος είναι ο Λουκάς Παπαδήμος
Ο φερόμενος ως νέος πρωθυπουργός, Λουκάς Παπαδήμος, είναι το ιδανικό πρόσωπο για να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα του ελληνικού και ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Σπούδασε στο ΜΙΤ, πέρασε ως οικονομικός εμπειρογνώμονας από την αμερικανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα και το 1985 επέστρεψε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη για να πάρει υψηλόβαθμες θέσεις σε τραπεζικά ιδρύματα. Το 1993 έγινε υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και από το ’94 διοικητής της. Παραιτήθηκε το 2002 προκειμένου να αναλάβει χρέη αντιπροέδρου στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Έφυγε από το πόστο του το 2010 για να διατελέσει άμισθος οικονομικός σύμβουλος του Παπανδρέου. Φέρεται να είναι -όπως και τα περισσότερα ηγετικά στελέχη του χρηματοπιστωτικού συστήματος αλλά και αρκετά μέλη της ελληνικής αστικής τάξης- μέλος της λέσχης Bilderbeng.
Η -από τα πάνω- τοποθέτηση του ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, εάν επιβεβαιωθεί, θα είναι μία στρατηγική κίνηση που θα εξυπηρετεί αποκλειστικά τα τραπεζικά συμφέροντα. Ο Παπαδήμος είναι ο άνθρωπος των αγορών: οικονομολόγος, τραπεζίτης, τεχνοκράτης, άνθρωπος με διασυνδέσεις από την ΕΚΤ μέχρι τη Goldman Sachs. Είναι το ιδανικό πρόσωπο για να εγγυηθεί την εφαρμογή όσων έχουν αποφασιστεί από την Ευρώπη για να διασωθούν τα ελληνικά ομόλογα που κρατούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες.
Η κυβέρνηση του δεν θα αποφασίζει, απλά θα εκτελεί και θα έχει ως βασικό της στόχο την επικύρωση των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου: αυτό που δεν μπόρεσε να κάνει ο ΓΑΠ λόγω της κοινοβουλευτικής ανταρσίας και των πολιτικών συνθηκών, θα το κάνει η κυβέρνηση «εθνικής ενότητας».
Ιδανικές οι πολιτικές εξελίξεις για την Αριστερά
Χθες το βράδυ, τα ΜΜΕ ανέφεραν ότι η προβλεπομένη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό την προεδρία του Κ. Παπούλια ματαιώθηκε λόγω της άρνησης του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ να παρευρεθούν. Τα δύο κόμματα της Αριστεράς είναι οι μοναδικοί πολιτικοί χώροι με εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο που δεν στηρίζουν τη νέα κυβέρνηση. Το ΛΑΟΣ από το χθεσινό απόγευμα ζητωκραύγαζε για το σχηματισμό της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» και απορούσε γιατί δεν είχε γίνει νωρίτερα, η Μπακογιάννη δεν έχει πρόβλημα ενώ η Δημ.Αρ. διά στόματος Φώτη Κουβέλη δήλωσε ότι ναι μεν δεν θα συμμετάσχει στη κυβέρνηση αλλά «υπό προϋποθέσεις» θα μπορούσε να τη στηρίξει.
Όπως όλα δείχνουν έχει δημιουργηθεί ένα ενδιαφέρον δίπολο μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ/ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΛΑΟΣ, ΔΗΣΥ και ΔΗΜΑΡ. Συνήθως, τα δίπολα ευνοούν και τις δύο πλευρές και κυρίως τον πιο αδύναμο. Στο άμεσο μέλλον, το σύστημα θα χτυπήσει με όποιο τρόπο μπορεί τα δύο κόμματα της Αριστεράς. Καθήκον της Αριστεράς είναι να μην παρακολουθήσει παθητικά τις εξελίξεις, να πάρει θέση και να δημιουργήσει μία ασπίδα προστασίας, κάτω από την οποία θα μπορεί να βρει καταφύγιο η κοινωνία. Η μάχη για τη διακυβέρνηση της –σχεδόν- χρεοκοπημένης Ελλάδας έχει μόλις αρχίσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου